Johan praat met...

Audrey
Sanders

CPR & communicatie

vrijwilligerscoördinator

OC CIRKANT



Wat is jouw vroegste herinnering ?

Grappig dat jij met die vraag start. Ik volg momenteel een opleiding ‘Creatief Schrijven’ en dit was een van de opdrachten. 

Mijn vroegste herinnering blijft het overnachten bij mémé Alice in Nieuwpoort. In een zeer grote slaapkamer met een een immens groot tweepersoonsbed. Mémé maakte dan altijd een putje in mijn hoofdkussen om mijn hoofd in te leggen. Een veilige omgeving om knus en gezellig diep in te slapen onder een dik, zacht dekentje. 

Wat is jouw dierbaarste bezit ?
Mijn kinderen, Finn en Naud, maar die zijn niet mijn bezit. Wel mijn dierbaarste medemensen. Kinderen, onmogelijk om dit correct in te vullen. Instant liefde, onvoorwaardelijk en altijd aanwezig. Veel geven, veel krijgen. Ook al wil je die soms achter het behang plakken. 

Wat is jouw favoriete geur ?
Ongetwijfeld lentebloesems. Thuis heb ik een prachtige perenboom. Niet dat die zoveel geur afgeeft, maar de lente kikkert me op. 

Wat is jouw favoriete kleur ?
Rood. Veel plezanter dan die grijze, blauwe, meteen ook saaie kleuren. Zwart, blauw en groen overheersen teveel ons straatbeeld. Mijn twee zonen kleed ik te vaak in het blauw. Rood daarentegen is plezant.

Wat is jouw muzikaal topnummer ?
Muse, de Engelse rockband hé, met Plug In Baby. Ik situeer, … op reis in Letland, zwanger van mijn eerste kind en met mijn man Kevin in Riga een optreden van Muse beleven. Dit nummer draaien we, zonder ons te schamen, vaak. Ook in de tuin naast de perenboom.

Wat is jouw levensles ?
In mijn huis in Torhout hangt een prachtige quote ‘Geef elke dag de kans om de mooiste van jouw leven te worden’. Is dat een goeie ? Ik geniet van zoveel kleine dingen. Met ons vieren in de tuin,… onder de zon, favoriet muziekje, de kinderen aan het ravotten, en een fris glaasje. Heerlijk toch !

Wat is jouw favoriet zintuig ?
Zien. Als je iemand ziet, kun je snel, zeer snel, enorm veel uit de mimiek halen. 

Hoe kom je tot rust ?
Ik doe yoga. Zo kom ik diep tot rust. En ik loop regelmatig. Lopen om de weinige frustraties achter me te laten. Groenhovebos werkt heilzaam. De Finse piste hier naast Cirkant is wat aan de korte kant hé. Overschat evenwel mijn sportieve prestaties niet. Vijf kilometer is ruim voldoende om puffend, maar toch wel content, te eindigen. 

Wie mag er een uitnodiging verwachten voor jouw laatste avondmaal ?
Blijf ik nu bij kennissen ? Of mag ik wild gaan ?

Zeker mijn man, mijn kinderen en mijn ouders Willy en Christiane. Maar graag ook een inspirerende persoonlijkheid. De dalai lama én Mahatma Gandhi. Bronnen van wijsheid voor wie achterblijft. 

Wat serveren we ?
Côte à l’os op de bbq, rosé gebakken , dagverse bearnaisesaus, frietjes , knisperende sla en zongerijpte tomaatjes. En, zeer belangrijk een moelleux als dessert. Klassiek ja, maar mijn absolute favorietjes. Enkel in mijn puberteit was ik kortstondig, welgeteld twee weken, vegetariër. Maar we eten bewust, met respect voor onze natuur.

Wat is jouw grootste ontgoocheling ?
Het valt best mee. Geen trauma. Natuurlijk is er bij mij, net zoals bij jou, soms iets mislopen. Maar die tegenslagen maken je als mens compleet. Je bent wie je bent. 

Wat ik wel jammer vind ? Ik greep als studente niet de kans om Erasmus stage in het buitenland te lopen. Ik wilde mijn lief Kevin niet alleen achterlaten. Lacht Of misschien was ik gewoon bang om uit mijn routine te stappen.

Ik geef je de sleutel om terug te keren in jouw eigen leven. Waar stap je terug naar toe ?
De Kortrijkse kotfuif met de jaarlijkse bbq. Met de medestudenten Valerie, Brecht, Arne, Dieter en Dieter, en Kevin. Afgestudeerd in 2008 zijn we die bbq jaarlijks gaan organiseren. Maar de groep groeide met partners en kinderen. Een megatoffe, superhechte, bende.

Wat is jouw guilty pleasure ?
Ach nee ! Ik kijk naar Bake Off Vlaanderen. Totale ontspanning voor mij, met Wim Opbrouck als toffe presentator. Soms wil ik me daarvoor inschrijven. Maar die creaties zijn geen alledaagse oefeningen. Bovendien heb ik te weinig geduld. En, luister goed, ik ben ook nog onhandig. Ik ben tevreden als mijn konijnentaart heelhuids op de verjaardagstafel van mijn kinderen komt.  

 

© Aartrijke Leeft 2020   -  Webdesign: Bram Steenkiste