Johan praat met...

zoe
vereecke

Assistentiewoningen
"Dorpsmolen"



Wat is jouw vroegste herinnering ?
Een ijsje smullen op de boerderij van grootvader Willy in Lichtervelde. Een lekker Cornetto uit dediepvries.

Wat wilde je als kind later worden ?
Ik heb het lang niet geweten. Misschien wel schooljuf, maar ook wel, in een ver verleden, boerin.Ik was graag bij mijn grootouders op de hofstede. Die kweekten vooral koeien, melkkoeien en nog wat hobbydieren. Daar kon ik me uitleven.

Wat maakt je ongelukkig ?
Mensen die geen respect hebben.

Wat is jouw dierbaarste bezit ?
Mijn familie en mijn vrienden. Ik kan altijd bij hen terecht. Als het eens wat minder gaat, mag ik altijd aankloppen zonder afspraak.

Wat is jouw favoriete geur ?
Lavendel en …de geur van vers gebakken desserts.

Wat is de belangrijkste les uit jouw leven ?
Er zijn er wel veel denk ik. Koesteren wat je hebt. En talent gebruiken.

Wat is jouw grootste angst ?
Alleen overblijven. Vereenzaamd, vergeten.

Wat is jouw favoriete zintuig ?
Mijn reuk. Mijn grootmoeder Germaine is net, in augustus overleden. Van buiten haar huis kon ik al de keuken ruiken. Het lekkere stoofvlees, de papsaus. Als ik nu bij mijn tante Linda aanklop en ik ruik de keuken dan roepen die geuren meteen herinneringen op aan mijn grootmoeder.

Wat was de ergste job tot nu toe ?
De vaatwas. (glimlach)

Hoe kom je tot rust ?
Dat is voor mij een moeilijke vraag. Ik ben altijd heel druk bezig. Enkel op reis vind ik rust. En dan nog check ik mijn mails, heb ik twee dagen nodig om in verlofstemming over te schakelen.

Hoe wil je herinnerd worden ?
Amaai. Sorry. Het zijn pittige vragen. Als iemand die klaarstond om mensen te helpen. Maar ook als een persoon die in elke mens de kwaliteiten, de goede kanten aanboorde.

Welk lied mogen ze spelen op jouw begrafenis ?
Ik ben absoluut niet muzikaal aangelegd. (lange stilte) Ze mogen het zelf bepalen.

Wat serveren we op jouw laatste avondmaal ?
Een malse steak met frietjes en pittige pepersaus.

Hoe ervaar je Aartrijke ?
Ik kende Aartrijke niet zo goed. Maar ik werk nu in Zonnehart, en ik ben actief hier in De
Dorpsmolen. Dus begin ik het dorp wel te kennen. Wat me bijzonder opvalt is de hulpvaardigheid
binnen Aartrijke. Zonder het te vragen zijn er altijd wel mensen die spontaan hulp bieden. Dit ga je niet overal vinden. Aartrijke is een warm nest.

© Aartrijke Leeft 2020   -  Webdesign: Bram Steenkiste