Johan praat met...

Elke
Winne

Basisschool Zonnehart




Wat noteer ik als jouw vroegste herinnering ? 

Mijn vroegste herinnering? Wellicht gebaseerd op foto's. Ik woonde bij mijn grootouders, Andrea en Daniël. Mijn tante Kristien nam enorm veel foto's. En gans mijn leven ben ik blijven snuisteren in de familiealbums. Vandaar mijn twijfel over het antwoord op jouw vraag.  

Ik herinner me fel het fantastisch samenspelen met neven en nichten. Onze huizen stonden naast elkaar zonder afsluiting. De kunst was, samen met de neven Peter, Tom, Bart en Jan weg en weer te lopen zonder dat onze overgrootmoeder Cordula ons opmerkte. Zonder dat zij kwaad werd. Het was zonder meer een dul vrouwmens. Ik moet ongeveer zes jaar oud geweest zijn. Haal ik nu die herinnering uit een album ? 


Wat is jouw dierbaarste bezit ? 

Ik zou door het vuur gaan voor mijn gezin. Ook al is ons nest niet mijn bezit. 


Wat is jouw favoriete geur ?

Zonder meer, biefstuk gebakken in echte boter. Maar ik ruik dit nog zelden. Mijn grootmoeder kon op woensdagmiddag, na schooltijd, gewoon fantastisch lekker koken. Een reuk, een aroma die ik nu niet meer opsnuif. Lag het aan het vlees of de boter? Ik weet het helaas niet. En ik kan het ook niet meer vragen. Eenmalig heb ik die geur nog waargenomen bij het passeren aan het hotel 'Soll Cress' in Koksijde. En meteen kwamen alle goede herinneringen aan Moetje naar boven. 


Welk kleur verdient jouw voorkeur ? 

Blauw. Niet al te meisjesachtig. Ik hou ook van zwart, maar blauw is wat zachter, wat menselijker. 


Hoe kom je tot rust ? 

Wandelen. Alleen jammer dat twee van mijn vier kinderen niet graag stappen. Ik zou de ganse dag marcheren. In het begin aan alles denken, overlopen, afwegen en peinzen. Daarna compleet genietend van de omgeving en het gezelschap. Een uitstekende locatie is de oude treinroute over Staden Berg. 

Fietsen leent zich daar ook toe. Soms van thuis in Staden naar het werk hier in Aartrijke , ook al is het twintig kilometer.  

Stilzitten is geen optie, ik ben immers overactief. 


Van welke muziek hou je ? 

Goede vraag. We hebben zelf een muziekgroepje. Mijn man Laurent speelt gitaar, ik zing. Daarnaast hebben we nog een bassist Olivier en Kevin als drummer.  

Techno of new wave, geen enkel probleem. Als ik maar uit de bol kan gaan. En nu wil je namen ? Red Zebra, The Sisters of Mercy, The Cranberries, The Cure, The Back Eyed Peas, … 

Ik kan evenwel geen enkele muzieknoot lezen, maar mijn gehoor laat me nooit in de steek. Jammer, maar het talent ontbreekt me om zelf nummers te schrijven.  

Mag ik hier een warme oproep doen aan elke ouder, waar dan ook, van welk kind dan ook ? Geef zoveel mogelijk culturele bagage mee. Laat elk kind proeven van kunst, in welke vorm dan ook. N


Wat is jouw favoriet zintuig ?

Mijn neus! Niemand heeft een betere reuk. Ik heb weliswaar een zeer nasale stem, met een chronisch verstopte neus.  

Maar ik ruik alles. Chocolade kan zo immens lekker geuren. 

Mijn jongste dochter , Aimée ook. Ik kan die besnuffelen. Ik moet ervan profiteren, want ze groeit snel op, en Aimée zal dit niet langer dulden.  



Wat is jouw grootste ontgoocheling ? 

(lacht) Dat ik niet perfect ben. Dat ik soms niet geraak waar ik wil arriveren. Over de eindmeet. Totaal los van mijn huis en mijn gezin heb ik de drang om te realiseren, om te finishen. Als ik nu terugkijk op mijn studies puberde ik te lang. Heel wat zaken gedaan toen, maar vaak de verkeerde. Met een ferm lastige, zware inhaalbeweging in mijn volwassen leven. 


Wat is jouw vakantieland ? 

(zonder twijfel) Marokko. Dat is voor mij thuiskomen. Ik was amper 5 jaar oud toen ik daar met mijn tante verbleef. Ik hou steeds contact met mijn Marokkaanse familie. Topkruiden, topkeuken, gastvrijheid, warme medemensen. Zeker in de kleine dorpen. Opmerkelijk ook hoe mensen in Marokko zorgen voor mekaar. Later, ver weg in de toekomst, wil ik daar als gepensioneerde wonen. 


Welk gevoel heb je bij het dorp Aartrijke ? 

We zitten hier op ons schooldomein wel wat opgesloten. Mijn sociaal leven ligt hier niet. Jammer. Ik zou zeer graag onze buren, Aartrijkenaars in het algemeen, meer betrekken bij onze werking. Iedereen mag altijd bij ons aankloppen. Misschien moeten we hier op school eens de buren trakteren op een tas koffie.  


Waarom werk je in de zachte sector ? 

In het buitengewoon onderwijs kunnen we met ons team echt iets betekenen voor elk kind. De school is niet te groot. Ik heb contact met de ouders. Ik ken elk kind, en elk kind kent mij. We zorgen bewust voor een warme, positieve omgeving. Idem voor mijn kinderen Tom, Noor, Ode en Aimée. Geef aan elk de warmte, het begrip, het luisterend oor. 


Jouw laatste avondmaal.

Dat wordt een tafel met twee, ik en mijn man Laurent. Mijn soulmate, mijn alles. Laurent is de speelvogel , ik de zorgende. En we bestellen falafel. Mijn favoriet Arabisch gerecht, gefrituurde balletjes van gestampte kikkererwten of tuinbonen. Lekker !


Waarin ben jij uniek ? 

Mijn grenzen verleggen. En ? Verdraagzaam zijn. Dat is ook mijn meerwaarde hier op school. Ik aanvaard iedereen zoals hij of zij is. Elk talent laten groeien en bloeien waar nodig effen bijsturen, doordacht snoeien. 

© Aartrijke Leeft 2020   -  Webdesign: Bram Steenkiste